Yurt İçi mi Yurt Dışı mı? Kurumsal Gezi Kararında 6 Kritik F...

Kurumsal gezi planlamasında "yurt içi mi, yurt dışı mı" sorusu genellikle bütçe konuşulurken karara bağlanıyor. Oysa bütçe bu kararın altı değişkeninden yalnızca biri — ve deneyimimizde programın başarısını asıl belirleyen değişken o değil.

Aşağıdaki karşılaştırma, kararı bütçeden önce gelmesi gereken sorular üzerinden kuruyor.

Altı değişken yan yana

Katılım oranı neden bu kadar önemli?

Çünkü kurumsal gezinin tek gerçek başarısızlık biçimi, doğru kişilerin gelmemesidir. Yurt dışı programlarda katılımı düşüren üç engel var ve üçü de bütçeyle ilgisiz:

• Pasaport ve vize.Geçerli pasaportu olmayan veya vize randevusu alamayan çalışan listeden düşer. Bu, çoğu kurumda toplam ekibin azımsanmayacak bir bölümüdür.
• Süre.Yurt dışı program en az üç gün ister. Küçük çocuğu olan veya bakım sorumluluğu bulunan çalışanlar için bu, günübirlik bir programdan kat kat zor.
• Kişisel tercih.Uçuştan çekinen veya uzun süre ayrılmak istemeyen katılımcılar sessizce katılmaz; gerekçe de belirtmezler.

Yurt içi bir programda bu üç engel ya yoktur ya çok zayıftır. Ekibin tamamına ulaşmak hedefse, karar burada netleşir.

Bütçe gerçekte nasıl dağılıyor?

Yurt dışı programlarda uçuş, bütçenin en büyük tek kalemidir veprogram kalitesine hiçbir katkı yapmaz. Aynı toplam bütçeyle kurulan iki programdan yurt içi olanı, uçuşa gitmeyen payı doğrudan deneyime aktarabilir: daha iyi mekân, daha iyi yemek, daha fazla atölye, daha uzun süre.

Bunun tersi yalnızca bir durumda geçerlidir:varış noktasının kendisi ödülün parçasıysa.Ödül seyahatlerinde "nereye gittiğimiz" mesajın bir bölümünü taşır ve uçuş bu durumda maliyet değil içeriktir.

Hangi durumda yurt dışı doğru karar?

• Ödül ve başarı seyahati.Kazananların sayısı sınırlı, algısal değer yüksek olmalı, süre uzun tutulabilir.
• Uluslararası ekiplerin ortak noktada buluşması.Farklı ülkelerdeki ekipler için üçüncü bir ülke çoğu zaman en adil seçimdir.
• Sektörel ziyaret bileşeni varsa.Fuar, fabrika ziyareti veya inovasyon turu gibi programlarda hedef zaten yurt dışındadır.
• Uzun tatil dönemleri.Bayram tatilleri izin kaybı olmadan çok günlü program yapmayı mümkün kılar.

Hangi durumda yurt içi doğru karar?

• Ekibin tamamı katılacaksa.Geniş katılım hedefi varsa yurt dışı seçeneği baştan eler.
• Planlama süresi sekiz haftanın altındaysa.Yurt dışı bu sürede güvenli planlanmaz.
• Program içeriği asıl amaçsa.Atölye, strateji oturumu veya ekip çalışması odaklı programlarda varış noktası ikincildir.
• Karma kıdem ve yaş dağılımı varsa.Yurt içi programlar herkesin katılabileceği formatı kurmayı kolaylaştırır.
• İlk kez yapılıyorsa.Kurumun ilk kurumsal gezisini yurt içinde yapmak, öğrenme maliyetini düşürür.

Ara bir seçenek var mı?

Var ve az kullanılıyor:yakın coğrafya.Kısa uçuşla ulaşılan destinasyonlar yurt dışının algısal değerini taşırken uçuş maliyetini ve süresini yurt içine yaklaştırır. Vize gerekliliği bu seçenekte belirleyici olur; katılımcıların pasaport durumunu erken kontrol etmek şarttır.

Bir diğer ara çözüm iki programı ayırmaktır: yılda bir kez sınırlı katılımlı yurt dışı ödül seyahati, bir kez de tüm ekibin katıldığı yurt içi program. Çoğu kurumda bu ikili yapı, tek bir orta yol programdan daha iyi sonuç veriyor.

Kararı netleştiren tek soru

Bütçeyi bir kenara bırakıp şunu sorun:bu programa kimin katılmasını istiyoruz, ve o kişilerin hepsi gelebilir mi?

Cevap "ekibin tamamı" ise karar yurt içidir. Cevap "hedefi tutturan on beş kişi" ise yurt dışı masadadır. Bütçe bu cevaptan sonra devreye girer, öncesinde değil.