Müşterilerimizin adını yayımlamıyoruz. Bu anlatım sektör, ekip ölçeği ve program kurgusu üzerinden aktarılmıştır; kurumu tanımlayacak ayrıntı içermez.
Yılda bir kez fiziksel olarak bir araya gelen dağıtık bir ekip için buluşma programı. Ana kısıt, iki günün toplantıya dönüşmesini engellemekti.
Kurumun önündeki sorun neydi?
Ekip dört farklı şehirden uzaktan çalışıyordu ve yılda yalnızca bir kez fiziksel olarak bir araya geliyordu. Önceki buluşmalarda iki gün neredeyse tamamen sunum ve departman toplantılarıyla dolmuş, katılımcılar birbirleriyle tanışmaya vakit bulamamıştı.
Yönetimin tarifi netti: "Zaten her gün ekranda toplantı yapıyoruz. Buraya onun için gelmiyoruz." Ancak yıllık planların paylaşılması da bu buluşmanın gerçek bir gereğiydi; içerik tamamen çıkarılamazdı.
Program nasıl kurgulandı?
İçeriği kaldırmak yerine yoğunlaştırdık. İki günün toplantı bölümü tek bir 3 saatlik oturuma sıkıştırıldı ve ilk günün sabahına alındı — yorgunluğun en düşük olduğu saat.
- Ekranlı sunum yasağı öğleden sonra başladı. Bu bir kural olarak duyuruldu; belirsiz bırakılan "serbest zaman" pratikte laptop açmaya dönüşür.
- Oturma düzeni her öğünde değişti. Şehir ve departman karışımı önceden planlandı. Bu küçük müdahale, dağıtık ekiplerde tanışmanın en verimli mekanizmasıdır.
- Ortak bir üretim işi kondu. Yarışma formatı değil, birlikte tamamlanan tek bir çıktı. Rekabet, yılda bir kez görüşen bir ekipte bağ kurmayı hızlandırmaz.
Konaklama neden aynı otelde planlandı?
Katılımcıların bir bölümü İstanbul'da ikamet ediyordu ve evinde kalabilirdi. Buna rağmen tüm ekip aynı otelde konakladı. Dağıtık ekiplerde akşam saatleri, programın planlanan bölümlerinden daha fazla bağ üretir; herkesin aynı yerde olması bu saatlerin oluşabilmesinin ön koşuludur.
Sonuç ne oldu?
İki günün yaklaşık %60'ı toplantı dışı bölümlerden oluştu. Kurumun buluşma sonrası anketinde, bir önceki yıla göre en belirgin artış "ekibin diğer bölümlerini tanıma" maddesinde görüldü.
Yönetimin kendi değerlendirmesinde öne çıkan nokta, yıllık planların üç saatte aktarılmış olmasının içeriği zayıflatmamasıydı; aksine yoğunlaştırılmış oturumda soru sayısı arttı.
Bu vakadan çıkan genel ders nedir?
Uzaktan çalışan ekiplerin buluşmasında kıt kaynak zaman değil fiziksel birlikteliktir. Ekranda yapılabilecek her şey ekrana bırakılmalı; yüz yüze geçen saatler yalnızca ekranda yapılamayanlara ayrılmalıdır.